ff test

De 1e Bevestiging. Deel 5 in mijn zoektocht naar innerlijke rust.

Maandag 2 juni 2008. Ik ben er al een paar dagen niet meer mee bezig geweest en mijn tijd besteed aan dingen doen met mijn zoontje en doordat plannen niet mijn sterkste kant is (zijn we met mijn spw achter gekomen) kwam het deel actieve meditatie niet van de grond... Wel kwam ik er in mijn online contacten wel achter dart ook daar in de digitale wereld van me mensen zitten waarvan ik het niet wist, en zij het niet van mij, dat ze ook thuis waren in dit meditatie geberuen. Degene waarmee ik bij verre het meest praat kwam bijvoorbeeld ineens dat ze altijd dergeleijke ademhalingsoefeningen voor het slapen deed waardoor ze snel in diepe ruste raakte en dat in haar onmiddelijke omgeving ook iemand was die zelfs bedreven was in het helende gebeuren dus was er weer een hele boel nieuwe gesprekstof aangeboord. Ik nam de proef op de som en toen ik op bed ging liggen probeerde ik met mijn hand op mijn onderbuik te ademen vanuit je buik in plaats van vanuit je borstkast. Het deed onwennig aan. Je bent zo gewent dat je adem haalt vanuit je bosrst, want die zet je ook het eerst op als je een diepe teug neemt maar na een paar keer proberen en mijn buik meer aan te spannen op te zetten zeg maar lukte het dan ook. Met diepe teugen kwam de lucht naar binnen en het gaf me een iets of wat euforisch gevoel toen het lukte en dat ik voelde hoe diep het zat. Helaas had ik iets daarvoor mijn neus dusdanig verwond dat er een watje in zat om het bloed er niet uit te laten spuiten waardoor ik dit niet via mijn neus kon doen maar dat ik via mijn mond moest inademen. Het was een apart gevoel en ik ga dit zeker meer proberen. Ik merk dat ik wat moeite heb met het vast te houden en ook met het motiveren van mezelf maar dat moet goed gaan komen. Ondertussen is het middag op die bovengenoemde maandag en zit ik achter de pc mijn verhaaltje te doen. Mijn collega die mijn kundalini heeft helpen ontwaken heeft een reactie gestuurd op de vragen die ik had bij en na dat proces wat we samen uit gevoerd hadden:

-----Oorspronkelijk bericht-----Van: xxxx xxxx Verzonden: Saturday, May 31, 2008 8:41 AMAan: xxxxxxx , Dave Onderwerp: RE:
(Angel)Haai Dave,

Die oefening met de affirmaties is alleen om bij iemand de kundalini te doen ontwaken.
Dus deze oefening heb jij niet meer nodig.
Wel klopt wat je vraagt. Je brengt drie keer je kundalini omhoog en geef jezelf de
bhandans 7x. Dan brengt je je aandacht gewoon net boven je hoofd en probeer alles te laten gebeuren
niet nadenken gewoon jezelf er aan over geven. Dit is de meditatie. Meditatie is gedachtenloos bewustzijn.
Op het begin zijn deze "stille momenten" heel kort, maar naar mate je vaker mediteert wordt dit meer.
En probeer het niet te forceren het moet spontaan gebeuren.
Dan sluit je ook weer af met kundalini bhandan.

Wat ik bij jou voelde kan ik niet meer vertellen dat is het moment. Sorry....
Probeer gewoon even de meditatie en alle antwoorden komen vanzelf Dave.
Geduld en dankbaarheid zal je sneller laten groeien.....

Groetjes xxxx


Okay ik ben dus op de goede weg, deze bevestiging had ik zeker eventjes nodig want het is natuurlijk lastig als je nauwelijks notie hebt of je dingen wel goed doet. Ik ben niet bang dat ik mezelf beschadig of iets dergelijks als ik het verkeert doe maar wel jammer voor de inzet en de tijd als iets blijkt niet te werken omdat ik het verkeert uitvoer of er een verkeerde invulling aan geef. Dit doet me goed. Okay dus dat gaat me lukken daar ga ik vanavond thuis eventjes voor zitten. Ook vind ik het belangrijk het te weten dat ook hierin opbouw noodzakelijk is en ik dus steeds wat langer stil kan zitten steeds (ik kon dat namelijk nog niet hahahaha). Jammer dat ik niet weet wat hij zei te voelen tegen die andere collega toen ik daar zo geconcentreert zat te zijn want dat had ik toch wel graag geweten, ik was wel benieuwd naar of dat hetzelfde was als wat er bij mij in mijn kop zit. We zullen het helaas niet weten.

Yoga? Deel 4 in de zoektocht naar mijn innerlijke rust.

Dinsdag 27 mei 2008. Of het die diepe rust was of het feit dat ik van zondag op maandag op de bank en slecht geslapen had weet ik niet maar ik werd pas ver na de wekker wakker vandaag. (Dinsdag 27 mei 2008). De start was dus niet groots maar ik was er nog erg rustig onder. Ik vertrek altijd ruim op tijd naar mijn werk zodat ik alles op mijn gemak kan opstarten en alle tijd heb om in de auto daar te komen, zelfs als er wat drukte is op de weg. Toch wel benieuwd naar wat de ochtend meditatie van stamcel.org nou te bieden had besloot ik deze eens aan te zetten en te luisteren naar de volle 20 minuten, misschien een beetje meedoen maar vooral het de openheid te geven om het helemaal geluisterd te hebben voordat ik het helemaal afschrijf en het noooooit meer aanzet, zelfs verwijder van mijn geluidsproducenten (in mijn geval mijn telefoon en laptop). Ahhhhh is het geluid van de schepper, het geluid dat in al hun namen voorkomt, Allah, Shiva enz enz behalve Jezus viel me op. Dit is voor mij een punt om aan toe te geven. Het heeft geen zin om steeds maar weer dan het af te zetten immers ik ben het toch die niet geloofd? Ik hoef niets aan te nemen, maar ik moet me er zeker niet zo tegen verzetten voel ik. Godsdienst is een mooi iets maar voor anderen. Terwijl ik nog worstel met het feit of ik wel door moet gaan merk ik wel dat ik bewust met de oefeningen mee doe dus de gedachtes botsen met wat hij zegt maar de oefening gaat automatisch. Wat zullen de mensen die mijn wagen binnenkeken gedacht hebben toen ze die jonge man raar zagen zitten ahhh-en? Les 1 van het evangelie van Dave; Iedereen heeft recht op zijn eigen probleem. Hahahah maar ik denk ook wel dat het een raar gezicht moet zijn geweest maar op dat moment voelde het goed en dat was vreemd. Niet zozeer de klank maar vooral de bewustwordening van de ademhaling was frapant om mee te maken en ondanks dat ik geheel gefocust was op het verkeer en de weg gaf het rust. Toen ik de parkeerplaats op reed voelde ik me ook erg relaxt. De collega waardoor ik hierover ben gaan denken (het medidatie idee) kwam toevallig ook net aanrijden en we hadden dienst in hetzelfde gebouw. Onderweg naar de toegang vertelde ik hem dan ook mijn bevindingen immers ik had hem al een weekje niet gesproken en nu ik er dan toch echt eindelijk serrieus mee bezig ben gegaan wilde ik toch eens weten wat hij er van vond. Ik kreeg eigelijk het antwoord dat ik al verwachte. Je kunt niet verwachten dat alles meteen aanslaat en werkt en ik had het eigelijk ook niet anders gedagt, immers Keulen en Aken zijn ook niet op een dag gebouwd en als je begint met darten zal je eerste worp ook geen magische 180 zijn. Hij had echter nog wel wat goede tips en oefeningen voor me dus ik ben erg benieuwd wat hieruit voort gaat komen. Heel vreemd is dan dat ik ook hier weer iemand tegen kom die zegt; ja ik heb er ook wat aan gehad.Voor de 4e keer alweer maak ik dat mee en kom er stukje bij beetje achter dat meer mensen hier mee bezig zijn dan dat je op het eerste gezicht merkt. Is het dat de mensen zich ervoor schamen of ongemakkelijk bij voelen als ze het zeggen? Mensen die in de Heere zijn hoor je wel altijd ronduit praten over het mooie van het geloof en hoe gelukkig ze zijn ermee maar dit hoorde ik hiervoor eigelijk nooit bij wie dan ook. Of is het zoals het gaat met bijvoorbeeld een groene eend... Als je er op let rijden er ineens dagelijks nog rond en anders zie je ze nooit. Is het openstaan van mijn kant een uitnodiging voor de ander om er ook over te beginnen of straal ik nu meer dan ooit uit dat ik wel te vertrouwen ben met emotionele bekentenissen of gevoelens. Ik ben altijd wel iemand geweest die de mensen in vertrouwen namen als er druk op de ketel was en er een lusiterend oor nodig was maar vreemd genoeg realiseer ik me nu dat het eigelijk nooit over dit onderwerp ging. Ja met die ene collega die er zo in thuis was maar dat was sporadisch als we op weg waren naar een duikstek ofzo niet de hele dag door. Het begint me meer en meer te fasineren. We hebben ook meteen afgesproken in de middag pauze waarin we een half uur rust hebben eens op het kantoor te blijven en dan een oefening te gaan doen die goed zou zijn voor mijn ontwaken, het losmaken van mijn gevoel en het er daardoor meer voor kunnen openstellen aan het idee. Ik ben erg benieuwd en kijk dan ook al zeer regelmatig naar de klok, nog maar eventjes... En het is alweer voorbij ik zit thuis aan tafel met mijn laptop voor me te overdenken hoe en wat hierover op te schrijven. Om te beginnen is het een heel ander idee dan wat ik de afgelopen dagen heb gedaan waarin ik meer mijn gedachtes afleide door ergens op te focussen en naar mijn lichaam te luisteren. Dit was iets totaal anders. Dit gaat om 'Sahaja Yoga' wat meer gericht is naar de innerlijke krachten van de Chakra's (energie punten in het lichaam) en de Kundalini (de 'moeder' van je lichaam) dus meer de innerlijke kracht dan de pure ontspanning, de kracht van je lichaam. Ik moest gaan zitten met mijn handen open op mijn knieeen en luisteren... Het ging nu om de ontwakening een proces om de Kundalini te ontwaken en op te starten en te openen voor de nieuwe input. Ik moest hiervoor mijn hand op verschillende plaatsen van mijn lichaam die allemaal hhun eigen krachten hadden leggen en dan een zin herhalen die op het begin vooral gingen over of ik dingen kon waarna bij de 2e ronde de vragen werden vervangen door bevestigingen dat ik het kon. Het klinkt allemaal wat vaagjes maar ik kan het zo ook niet beter uitleggen. Ik voelde me goed, veilig maar voelde verder geen andere dingen. Ik was niet zozeer sceptisch dit keer ik was meer benieuwd maar wilde me ook geen druk opleggen waardoor je tijdens deze inwijding eigelijk toch weer andere gedachtes hebt. Ik merkte wel dat ik me niet stoorde aan de andere dingen, de afwasmachine die draaide en de slecht werkende luchtfilteren (nou ja hij werkt wel goed maar maakt alleen een ***herrie) maar ook niet op een andere collega die binnen kwam. Nu blijkt achteraf dat deze collega ook haarfijn voelde waar bij mij de meeste spanningen zaten en verrek dat is ook het geval mijn schouders zijn als beton maar dat wist ik zelf al wel. Toen we dit ritueel hadden afgerond had ik wel het idee dat ik anders waarnam. Niet zozeer dat ik dingen anders zag, hoorde of voelde maar meer in het idee dat ik er iets verder vanaf stond, meer dat je iets hebt van een droom. Ook niet overdrevenb hoor en ik weet ook niet of ik onderbewust dat dagt te voelen maar het gaf me wel een apart gevoel. Ik ben nog niet overtuigd van dit alles maar mijn interesse blijft er en om erin te slagen zal ik zeker vol houden. Baad het niet, schaad het niet!

Vuurdoop in extreme. Deel 3 van mijn zoektocht naar innerlijke rust.

Na al een paar dagen wat passages uit het boek 'Mediteren voor Dummies' van Stephan Bodian te hebben gelezen (je weet wel dat ECI boek) had ik vandaag een moment van nu ga ik er tijd voor maken en er mee aan de slag. Het was er vandaag ook wel helemaal de tijd voor.. Na een dramatische zondag waarin ik eerst vreselijk pijnlijk 2 x verloor op een darttoernooi en daarin geen moment ook maar enig niveau wiat te bereiken kreeg ik daarna over de tlefoon ook nog eens vreselijk ruzie met mijn beste maatje, dit in combi met een bove echtgenote maakte mijn dag echt compleet fucked up. TOen er vandaag voorgesteld werd naar de sportschool te gaan stemde ik dan ook meteen in. Daar aangekomen besloot ik de 2 dames maar lekker alleen daar achter te laten en zelf de 5 kilometer huiswaards te gaan rennen immer anders deed ik hetzelfde op de loopband en nu lekker in de buitenlucht, misschien niet de warmste dag van het jaar maar het was qua temperatuur in ieder geval bijzonder aangenaam loopweer. Onderweg was het weer eens gebruikelijk druk en de ruzie van gisteren zat me nog behoorlijk dwars ook al wist ik dat het er een was geweest die er aan zat te komen, ik ben niet negatief ingesteld als mens en wil ook niet weer terug keren in een negatieve spiraal in denken of in handelen. Toen ik thuis kwam was ik ook lekker moe. Het sporten was de laatste 2 maanden alweer wat afgenomen en dit was dan ook duidelijk te merken aan mijn conditie te merken want de 5 kilometer (okay 4.85 volgens mijn gps) legde ik al puffend af in een strakke 30 minuten rond. Thuis aangekomen en wetende dat ik het huis voor nog minstens 30 minuten voor mezelf had, liet ik mijn laptop voor wat het was, pakte de cd die bij het boek zat en stuurde de dvd speler aan de geluiden uit de boxen te persen die op de cd gebrand waren. Ik luisterde eerst naar een onspannings oefening die ook wel erg leek op de andere oefening die ik het eerst had gedaan alleen ging het nu over het bewustzijn van de plekken van je lichaam in plaats van ze ook daadwerkelijk op te tillen e.d.. Ik kon het bijzonder goed volhouden en mijn gedachtes raakten al af en toe getriggerd op de teksten en de opdrachten maar nog steeds was ik snel afgeleid. Het gaf me wel rust en ik besloot nog een oefening te beluisteren en eens te kijken wat ik daar mee kon. Ik nam een kleermakerszit aan en luisterde naar een oefening waarbij het voornamelijk ging om je bewust te worden van je ademhaling en daarbij dan heel je concentratie te houden zodat je eigelijk eventjes geheel tot rust komt en ook dit gaf een apart gevoel. Ik kan het niet echt omschrijven maar ik had eventjes geheel rust. De dingen waar ik me druk om maakte waren eventjes verschoven en ik voelde een bepaalde rustigheid over me heen, moeilijk te omschrijven maar de volgende minuten leken een soort van roes. Ik kan nog niet zeggen dat ik bewuster van de dingen was want dat is natuurlijk ook wat de bedoeling ervan is en misschien wil je dat dan ook zograag dat je jezelf voor de gek houd maar als dat nu het geval was was ik een knappe tovenaar geworden... Ik weet het niet ik ga het zeker verder uit zoeken. De rest van de avond was eigelijk heel rustig en relaxt. Als het alleen was omdat ik het zo graag wilde was het in ieder geval voor deze namiddag/avond gelukt.

Mijn eerste schreden. Deel 2 in mijn zoektocht naar innerlijke rust.

Vrijdag avond en de rust is terug gekeert in huis, de tv staat af en het enige dat ik nog hoor op de achtergrond is de pomp van het aquarium dat gulzig water uit het tuutstuk pompt om de schildpadden in beweging te houden. Ik heb vandaag mezelf eens voor genomen om de eerste oefening echt te gaan doen en te proberen dit ook vol te houden open te staan voor de teksten en me er aan toe te geven. Ik lig languit op de bank, mijn voeten op de leuning en wat kussens onder mijn rug. "Basisoefeningen ontspanningstechnieken" van de warme stem van Anne Schouten klinken uit de boxen van mijn laptop die ik gebruik voor het weergeven van de goddelijke klanken die mij rust moeten gaan brengen of moeten moeten kunnen gaan brengen. Ik moet er natuurlijk zelf ook geen druk op lgaan leggen dat zou het allemaal alleen maar koeilijker maken het dees en geen te accepteren nee open staan was wat ik me voorhield, daar moest ik aan denken dat moest ik proberen. Ik kwam er al erg snel achter dat de positie die ik verkozen had om mijn eerste intrede in dit mediterend medium bij lange na niet een ideale was, sterker nog het was helemaal niets zo kon ik me nergens op focussen, mijn lichaam lag al in spanning, hoe krijg je het er dan ooit uit??? Nee snel gooide ik een kussentje op de grond en going daar verder. Er werd me gevraagt om mijn rechterbeen op te tillen, dit vast te houden een aantal seconden en dan weer los te laten. Het verschil tussen gespannen en ontspannen momenten te analyseren en dit nog eens te doen... Volgde was het de andere been mijn armen en mijn hoofd stevig tegen de grond te duwen en weer los te laten. Ik kwam er maar niet in. Hoe moet ik analyseren hoe dat verschil voelt en me daarop focussen als ik ook moet luisteren wat zei allemaal verteld en zo'n verschil zat er ook eigelijk niet in. Tegelijkertijd zat ik eigelijk met een totale warhoop in mijn hoofd. Hoe moest het met het dakterras, kon het wel het gewicht hebben van wat we in planning hadden en hoe het in te richten? Morgen op het werk maar het boek uit lezen over Napoleon of toch maar mediteren voor dummies mee nemen? Doe maar allebij meenemen maar ik was met 1000 en 1 dingen focussen lukte voor geen meter terwijl dat toch eigelijk wel de opzet van het gehele gebeuren is. Natuurlijk ik moet niet over 1 nacht ijs gaan en over 2 nachten ijs is ook nog nooit een 11 steden tocht gereden maar toch zou ik ook wel graag wat resultaat zien. Immers dat geeft de burger moed ook als die amtenaar is. Na 20 minuten en een tong tegen gehemelte oefening als absolute nee dit is het punt zette ik het af... Zou ik teveel verwachten van het alles. De verhalen waren goed de personen meer dan gewoon maar te vertrouwen of doe ik gewoon iets verkeert. Zoek ik teveel in plaats van dat het mij moet vinden, leg ik er dan toch teveel druk op? Pfff ik weet het niet maar ik ga er gewoon achter komen ik geef het niet op. Miljoenen mensen zijn me voor gegaan en natuurlijk ik ben net als hun allemaal een individu maar ik zal echt niet zo anders zijn dat het niets voor mij kan betekennen, ik ga mijn Goeroe eens benaderen wat hij een goede tip vind. Misschien moet ik het namelijk helemaal niet zo helemaal in mijn eentje doen en me laten leiden in deze wereld, of beter nog begeleiden... Heel snel een vervolg!

Mijn zoektocht deel 1...

Als ik iets niet ben is het wel godsdienstig, het komt niet eens in de buurt van iets dat gelovig genoemt mag worden. Of ik wel geloof dat er meer tussen hemel en aarde is kan ik nog niet geheel beamen met een volgelovige ja... Ik heb in mijn school jaren op een bizare school gezeten waar ik omringt werd door leerkrachten die leken uit anderen werelden te komen en lokalen vol stonden met boeken over paranormale fenomenen en gebeurtenissen. Nee ik ben er voor mezelf nog niet helemaal uit maar ik ga nu wel zelf eens op zoek naar wat meer. Waarom? Hummm lastig te omschrijven. Ik denk dat het een beetje hoort bij het proces dat ik een aantal jaren geleden opgestart heb met het zoeken naar mijn eigen zwakke punten en valkuilen. Ik ben toen begonnen wat anders naar de dingen te kijken en te proberen het positiever te gaan bekijken hoe lastig dat soms ook is. Wie ik ben? Ik ben Dave, op jhet moment dat ik dit begin te schrijven net 35 lentes oud en op zoek naar een mannier om mezelf wat meer te kunnen ontspannen en focussen. Waarom ik dat wil? Ik merk dat ik vaak te vol zit met allerlei dingen maar op een vreemd genoege mannier nauwelijks kan ontspannen, ook niet als ik gewoon vrij ben. Dat klinkt raar maar op een of andere mannier functioneer ik het lekkerste onder stress en ben ik altijd bang dat ik iets mis. Zo das meteen al heel erg open zo maar ja dat geeft wel een beetje inzicht in wat ik wil en zoek. Nu kwam ik iemand tegen die dit ook meteen bij me bemerkte. Ik ken deze man al jaren en het is mijn vaste duikpartner geworden het laatste jaar. We praate wat en hij merkte dat ik lichamelijk wat gespannen was. Nou wat is een beetje een understatement want mijn schouders zitten al maanden op slot, kei hard en soms zelfs pijnlijk op slot. We raakte er wat over aan de praat en hij vertelde me het een en het ander over mediteren. Ik als nuchtere pik luisterde wel maar had zoiets van wat moet ik me daar nu bij voorstellen wat is mediteren en wat kan het voor me doen. Een lichte egoistische gedachte natuurlijk maar eerlijk is eerlijk het is leuk om te horen dat het met anderen allemaal goed gaat MAAR het is natuurlijk mee nog meer bij gelegen om het met mij wat beter ook te laten gaan. Op die mannier kan ik ook meer voor anderen betekennen en me gewoonweg fijner gaan laten voelen. Het deed me wel wat, de mannier waarop hij hierover sprak zonder een vorm van godsdienstig maken maar meer van lichamelijke en geestelijke kant uit beredenerend zag ik wel wat heil in. Ik besloot hier eens wat meer over te gaan nadenken. Vooral de niet pusherige mannier van het vertellen en het beeld van zijn voorkomen dat de laatste maanden zo positief was verandert gaf nog eens een extra stimulans. Een kleine maand geleden gingen we met ons gezin op vakantie en daarvoor had ik een boek besteld bij de maandelijks terugkerende marteling 'ECI'. Het was het boek 'Mediteren voor Dummies' waarvan ik dagt dat het me wel een goede opstap kon geven op weg naar iets nieuws, een ondekkingstocht naar ontspanning en rust. Nu er zeker mensen zijn die dit lezen en dan denken; joh ga toch lekker sporten maar dat is niet het gevoel van ontspanning dat ik zoek. Ik ben gek op sport en vooral team sporten. Ik sta graag 2x in de week op het ijs om me helemaal leeg te rousen met het ijshockeyen en ook in d esportschool ben ik regelmatig te vinden dus dat is het hem niet nee ik moet een stapje verderoek moest mee dus dat boek moest mee PUNT. Tijdens de vakantie was ik weer geprikkeld door een stuk cultuur en geschiedenis wat dat betreft is Barcelona natuurlijk een ideale plek om je vrije dagen te slijten en vol met Gaudi en oude bouwkunsten reisde ik weer terug naar het vlakke kaaslandje waarin we zo graag wonen.Gelukkig was mijn puntje omgaan met teleurstellingen ondertussen al behoorlijk ontwikkeld want net een maandje verder kwam het dan eindelijk binnen. Okay hup in mijn tas en mee naar het werk. Daar kwam ik op een wonderlijke mannier ook weer op dit onderwerp uit en voor ik het wist zat ik met 2 personen vollop te praten over dit onderwerp en ook over het 'jezelf ontwikkelen' idee waaraan ik nu erg vaak dagt. Was het vroeger nog een raar onderwerp om over te praten zo makkelijk lijkt het tegenwoordig de mensen af te gaan en eigelijk allemaal op dezelfde non-pushende mannier waarop ik dat de eerste keer al had meegemaakt en via via kwam ik terecht bij de site van www.stamcel.org over mediteren. Thuis aangekomen heb ik meteen de 3 audio files die daarop te vinden waren gedownload en op mijn telefoon gezet zodat ik die savond in alle rust eens zou kunnen gaan afluisteren. Vol spanning wachte ik op het moment dat ik er klaar voor was mijn eerste contact met dit fenomeen. Ik was benieuwd of dit me zou kunnen raken op de mannier die ik wil, of ik er open genoeg voor sta, hoe het me bevalt, kan ik me er genoeg voor inleven en nog 1000 en 1 vragen die ik had... Okay het was zover en ik ging languit op de bank liggen met de koptelefoon op en de 'avond meditatie' werd opgestart op mijn telefoon die het geluidsbestand afspeelde. Ik kon er nauwelijks naar luisteren. Ondanks dat het natuurlijk een bijzonder relaxerende stem was ging het eigelijk al meteen over goden en werd het niet langzaam opgestart ik had eigelijk na een kleine 3 minuten al door dat dit niet helemaal was waar ik op dit moment aan toe was, niet de mannier van opstarten zoals ik dat zag zitten. Hij ging dus af, want als ik iets niet wil is te hard van stapel hollen om tegen een mooie goedopgebouwde muur (door mijzelf) op te lopen waardoor dit bij voorbaad geen kans van slagen zou hebben nee ik wil het een eerlijke kans geven. Nee ik moet wat nieuws zoeken. De ervaren vriend stelde me al voor om bij hem nog eens een middagje te komen om te kijken wat voor mij het ideale zou zijn. Maar daar komt mijn rusteloosheid dan weer naar boven ik moet dat gaan uizoeken ik moet er meer van weten en al gaan experimenteren. Lang leven Google dus maar weer want een enkele tip op de entertoets start de zoektocht naar de term 'hoe te mediteren' en binnen 0,27 seconden genereerde dat tot 537.000 zoekresultaten. Meteen de bovenste gepakt waarbij ik op de site 'www.sleuteltotinzicht.nl/' terecht kwam. Mijn rusteloosheid sloeg weer onverbitterd toe want echt heel de pagina doorlezen had ik weer de rtust niet voor en ik scrolde meteen door naar een schema waarin per week werd aangegeven hoe en wat te doen. Kijk dit is een beetje meer mijn straatje, de eerste 3 weken zou je je voornamelijk moeten gaan bezig houden met de ademhaling en je houding... Vanavond voor ik naar bed ga ga ik eens 5 minuten zitten en de oefening door nemen zodat ik morgen eens kan gaan vertellen wat het me gedaan heeft...

Dag 12. De terugreis...

Ook aan vakanties komt een einde en die was voor ons vandaag aangebroken... lekker vroeg opgestaan en omdat we pas om 08.00 met de auto over het terein mochten reiden hoefden we niet al te vroeg op. De contactpersoon van de reisorganisatie kwam controleren of alles goed en netjes was achter gelaten en toen dit als okay werd gekeurmerkt reden we meteen op weg naar het Nederlandse land. Om iets over 8 reden we dan ook weg en het was een relaxte en lekker vlotgaande reis eigenlijk. De reis verliep zonder ook maar enige noemenswaardigheden en zo zat de reis er door nog wat oponthoud in het altijd enerverende België dan ook al iets over 10en in de avond op met een eind kilometerstand van 3534 kilometer op de teller... Het waren 12 leuker dagen!!! Hoop dat het ook leuk was om te volgen.

Dag 11, afsluitende duiken.

Dag 11, de afsluitende duiken.
De laatste 2 duikjes van de vakantie (nummer 94 & 95 totaal) stonden vandaag gepland en ik had er eerlijk gezegd een beetje tegen op gekeken want ik had het eigenlijk wel een beetje gehad met het duiken maar omdat gisteren zo'n leuke dag was had het de burger toch weer moed gegeven. De eerste duik was ook zeker geen verkeerde met 2 Nederlanders relaxt gedoken niets aparts maar de feeling met het pak werd beter en beter en ik keek dan ook erg uit naar de middag duik al meteen toen ik uit het water kwam. In de middag had ik nog eventjes een uurtje proberen te dutten maar Tim en de gehele camping jeugd leken wel om de 30 seconden in een soort van verbale en dan vooral de schreeuwende soort polonaise voorbij te komen. Helaas voor pappa nul slapen dus maar de spullen inpakken voor de laatste duik en een beetje hangen. Bianc en Tim gingen ook mee zodat die dan met een glazebodemboot rond de eilanden konden varen en zo de vissen konden zien. Mijn duik was niet zo geweldig daar we eerst onder gingen met een man die duidelijk niet wist wat hij deed en daardoor nadat ik al 5 min eronder had gehangen en de instructeur zelfs nog 2 kilo van mijn lood had gegeven om de arme stakker onder te krijgen ze de duik voor hem maar afbraken. met z'n 4e verder geweest in een prachtige en spannende duik want grotduiken is gaaf maar natuurlijk net toen hield mijn lamp ermee op hoezo planning hahaha... Maar al met al toch nog een goede afsluiting geweest van het duiken op deze locatie. Op de boot was het volgens de familie ook erg goed vertoeven geweest dus al met al was iedereen tevreden en sloten we af met een maaltijdje bij de Nederlandse bar en wat drankjes. Ik heb zowaar weer (ja in Barcelona ook al eventjes maar vergeten te vermelden) aan de Sangria gezeten en ik drink anders NOOIT wijn, zit niet in mijn smaakpakket zeg maar maar deze was niet al te zwaar en de fruitsmaak domineerde dus was nog te doen als ik het met cola weg spoelde... In de avond eigenlijk niets bijzonders gedaan. Ik ben nog eventjes met Tim naar de kinderdisco geweest en daar mijn laatste servessa gehaald en gekeken hoe Tim het leuk vond naar de andere kinderen te kijken maar niet in navolging van gisteren zelf mee ging dansen. De caravan opruimen was al ver gedaan en toen nog wat muziek geluisterd en spelletjes gespeeld op de laptop tot ik vermoeid genoeg was om te gaan slapen zodat ik woensdag op de vertrekdag weer fris en fruitig ben voor de lange terugreis. Tim komt weer naarst me zitten om de weg te wijzen dus ik heb er alle vertrouwen in dat alles goed gaat komen!